JEUGDZORGTIPS.NL

De meeste mensen kennen het wel: vluchtgedrag. Je moet bijvoorbeeld een begroting inleveren voor het komende seizoen en de deadline komt steeds dichterbij. Natuurlijk weet je wel dat dit nu het belangrijkste is wat je moet gaan doen, maar beginnen: ho maar.

Rationele argumenten helpen dan niet. Je kunt fantastisch goede redenen bedenken om aan de slag te gaan: de begroting moet af, het is belangrijk, het bestuur wacht op je. En nog los daarvan; je hebt er last van dat het nog niet op papier staat. Het zorgt voor onrust en je voelt je schuldig. Het zou heerlijk zijn als het af was. Maar toch…

Echt beginnen is de eerste stap

Het zou vaak al een flinke stap vooruit zijn als je in elk geval maar vast begonnen bent. Dan kun je aan het eind van de dag in de spiegel kijken en tegen jezelf zeggen: ‘Ik heb eraan gewerkt!’.

Maar vluchten is best lekker

Maar het is zo easy om jezelf van je werk te houden. Twitteren, Hyves’n en Googlen bijvoorbeeld. Koffie halen. Elke tien minuten je e-mail checken. Uberenthousiast je collega’s helpen met iets waar zij tegenaan lopen. Nog maar eens koffie halen. En natuurlijk al die andere klusjes doen die al heel lang liggen, zoals het opruimen van je bureau of opschonen van je archief.

Grote en vage taken maken het ook nog eens moeilijk om te beginnen. Dingen die je moet doen vaag houden is op zich al een vorm van vluchtgedrag. Je hebt nog niet eens nagedacht over hoe je het aan gaat pakken. Logisch dat je niet begint met taken als ‘locatie Purmerend reorganiseren’, ‘nieuwe aanpak implementeren’ of ‘uitrollen projectplan opvolging’.

Tackle je weerstand

Hoe tackle je die weerstand? Ik heb aantal tips voor je op een rijtje gezet:

• Bekijk je uitstelgedrag eens positief. Okay, het is vervelend dat de belangrijkste taak op je lijst nog niet af is. Maar wees eerlijk: heb je op andere momenten wèl zin om de rapportages bij te werken of je archief op te ruimen? Nu heb je dat soort klusjes toch maar lekker wel weer gedaan!
• Formuleer je Gewenste Uitkomst. Vaak helpt het om te beseffen wat je uiteindelijk wilt bereiken met het project. ‘Een leuk personeelsfeest’, ‘Meer geld voor gezinshuizen’, ‘Tevreden medewerkers’. Zoek naar een Gewenste Uitkomst waar je gemotiveerd van raakt. Als je je einddoel helder voor ogen hebt, kom je sneller in actie.
• Of bedenk juist je Niet-Gewenste Uitkomst. Als het bedenken van je Gewenste Uitkomst niet helpt, probeer dan eens het tegenovergestelde. Wat gebeurt er als je de taak niet doet? Wat zijn de gevolgen? Wat zijn de gevolgen voor jou? Misschien geeft dat het nodige schrikeffect om aan de slag te gaan.
• Formuleer de Eerstvolgende Actie. Bedenk wat het eerste is dat je gaat doen als je begint. En maak dat zo concreet mogelijk: ‘kwartiertje brainstormen’, ‘Jacco mailen’, ‘voor- en nadelen op papier zetten’. Hoe kleiner die eerste actie, hoe groter de kans dat je het gaat doen.
• Neem om te beginnen 12 minuten om aan het beleidsplan, de website of het volgende hoofdstuk van je nieuwe boek te werken. Zet een kookwekker. Dan heb je in elk geval vast een begin gemaakt. 12 minuten is te overzien. Maar het kan je wel net even over de eerste hobbel heen helpen.
• Werk samen met iemand. Jij aan jouw klus, zij aan haar klus. Een afspraak maken met iemand kan een goeie stok achter de deur zijn. Spreek niet op je werkplek af, maar in een vergaderruimte of ergens buiten de deur. En neem alleen de spullen mee die je voor die ene taak nodig hebt. Zo help je elkaar om geconcentreerd door te werken.
• Neem een pauze als je niet verder komt. Maar dan wel een echte pauze. Dus niet je e-mail checken, maar even uit het raam staren, een ommetje lopen of een potje tafeltennissen. Ik merk zelf dat ik dan vaak opeens weer weet hoe ik verder moet.
• Zorg dat je je hersenen te slim af bent. Dit is een tip uit het boek ‘Do it tomorrow’ van Mark Forrester: als je echt ergens tegenop ziet kun je je hersenen om de tuin leiden door tegen jezelf te zeggen dat je het niet gaat doen. Je pakt alleen even het dossier uit de kast. Dikke kans dat je dan toch een begin gaat maken…

Ben jij nu voor iets aan het vluchten? Neem dan eens één minuut de tijd om voor die klus de Eerstvolgende praktische Actie te bedenken.

Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel.

Ben jij ook zo iemand die gestrest op vakantie gaat omdat inpakken zo’n grote klus is? Herken je dit?: spullen uitgestald in de woonkamer, op de keukentafel en op het bed. Je rent het huis op en neer om alles bij elkaar te zoeken. Tussendoor help je de kinderen met het inpakken van hùn spullen. En elk moment schieten je nog weer dingen te binnen die ook mee moeten.

Zeker weten dat je alles bij je hebt

Als je snel en gesmeerd kunt inpakken scheelt dat een hoop energie. Het zou een stuk rustiger werken als je niet tijdens het inpakken nog moet bedenken wat je mee wilt nemen. Als je dat al gedaan hebt, is het alleen nog maar een kwestie van de spullen bij elkaar halen. En als je dan ook nog zeker weet dat je alles bij je hebt, kun je met een ontspannen gevoel vertrekken.

Niet handig

Veel mensen bedenken ieder jaar weer opnieuw wat ze mee moet nemen. Ze maken een lijstje van spullen, maar zodra alles is ingepakt gooien ze dat lijstje weer weg. Het volgende jaar beginnen ze weer van voren af aan. Zonde van de tijd!

Inpakken als een trein

Hoe zorg je dat je snel en relaxed kunt inpakken? Met een paklijst werkt dat een stuk makkelijker.

Maak een paklijst die je kunt bewaren en weer opnieuw kunt gebruiken. Je zou een boekje kunnen maken met dat soort lijstjes, maar digitaal werkt het nog makkelijker. Je kunt in Word of Excel prima lijsten maken. En zorg dan dat je er mooie afvinkrondjes voorzet, zodat je bij het inpakken zelf makkelijk kunt strepen. Ik heb zelf een aparte map ‘paklijsten’ op m’n computer voor de verschillende versies.

Gebruik een basispaklijst voor de vakantie (of het weekendje weg of zelfs voor een dagje uit). Zet op die lijst zoveel mogelijk spullen die je altijd meeneemt, zoals je tandenborstel, je knuffelbeest en je paspoort. Elke keer als je weer op vakantie gaat maak je een kopie van die paklijst en vul je ‘m aan met de speciale dingen die je alleen die ene keer mee neemt. Als je op wintersport gaat zet je bijvoorbeeld je ski’s en de sneeuwkettingen erbij.

Maak de paklijst ruim van tevoren compleet. Je hebt dan nog wat doorlooptijd om echt alles te bedenken wat je nodig hebt. En als je nog spullen op je paklijst hebt staan die je niet in huis hebt kun je ze nog kopen.

Google op internet naar spullen die je misschien nodig hebt, maar zelf even niet bedenkt. Er zijn heel wat paklijsten te vinden.

Kopieer eens een paklijst van internet en maak daar je eigen basispaklijst van.

Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel.

Heb jij ook van die dagen dat je achter jezelf aan loopt te rennen?: kinderen naar school brengen, boodschappen doen, was in de wasmachine. Dan snel door naar je werk. Teamoverleg, afspraak buiten de deur, snel wat mailtjes wegwerken, voicemailberichten afluisteren. Geen tijd om terug te bellen. Eerst dat rapport afschrijven. En zo gaat het door. ’s Avonds val je uitgeput op de bank.

Hard gewerkt

Als je aan het eind van de dag ziet wat je allemaal gedaan hebt geeft dat in ieder geval nog voldoening. De boodschappen zijn in huis, je hebt goede afspraken kunnen maken met je team, het rapport is de deur uit. Hard gewerkt, maar het was de moeite waard.

Je kunt het niet meer bijbenen

Als je heel veel doet in weinig tijd, kan het voelen alsof er helemaal níets uit je vingers is gekomen. Je hebt zoveel gedaan dat je het je niet meer bij kon benen. En dan blijf je na een dag hard werken met een ontevreden gevoel zitten.

Vier een feestje over wat je afgerond hebt

Hoe haal je meer voldoening uit je werk? Een TADAAA lijst kan helpen. Op een TADAAA lijst zet je alle taken die je gedaan hebt. Elke keer als je een klusje af hebt zet je die op de lijst erbij. Als je aan het eind van de dag die lijst bekijkt heb een stuk meer voldoening van je werk.

Hoe maak je een TADAAA lijst? Het maakt eigenlijk niet uit hoe je TADAAA lijst eruit ziet:

• Pak een vel papier en schrijf in de loop van de dag alles op wat je doet.
• Als je met Outlook werkt kun je een extra takenlijst aanmaken. Als je een taak af hebt verplaats je die naar die lijst. Zo maak je een extra takenlijst in Outlook:
  • Toets Ctrl + Shift + E.
  • Toets de naam van de lijst in.
  • Kies bij ‘Map bevat’ niet voor ‘e-mail en postitems’, maar voor ‘taakitems’.
  • Selecteer in het onderste scherm de mailbox met je naam.
  • Druk op OK.
• Spreek voor elke actie die je afrondt een berichtje in op je voicerecorder, of je Palm, of je mobiele telefoon. Dat is minder handig om in één keer te kunnen overzien, maar als je geen zin hebt om te schrijven doe je in ieder geval iets.
• Gebruik deze online TADAAA lijst.
• Of wees creatief en verzin nog iets anders…

Vier af en toe een feestje over iets wat je hebt afgerond. Sta even stil bij wat je doet en wat je hebt gedaan. Het heet niet voor niets een TADAAAA lijst! Denk er trompetten bij, vioolmuziek. Applaus.

Wil je meer voldoening van je werk? Pak dan pen en papier en schrijf alles op wat je doet.

(Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel.)

Heb jij ook wel eens last van ‘losse eindjes’ in je hoofd? Je fietst terug van het winkelcentrum en je bedenkt dat je nog medicijnen had moeten halen bij de apotheek. Of je staat in de file naar huis en opeens schiet je te binnen dat je Anneke nog terug moest bellen. Dat soort ‘open loops’ kunnen behoorlijk blijven ‘knagen’, juist als je lekker vrij bent.

Eindelijk weer eens echt ontspannen

Hoe zou het voelen als je nooit meer wat vergeet? Als je alles wat je belooft echt doet en ook nog eens op tijd. Dan kun je ’s avonds pas echt ontspannen als je op de bank ploft; een boek lezen, met je kinderen knuffelen of een filmpje kijken. Zonder dat je je onrustig voelt.

Met onthouden red je het vaak niet meer

Als je druk bent, is simpelweg ‘onthouden’ niet genoeg. Drie dingen op een dag kan je brein nog wel aan. Maar als je acht of vijftien dingen moet onthouden is dat voor de meeste mensen teveel. Dan glippen er dingen tussendoor. Of je bedenkt ze wel, maar net op het verkeerde moment; als je in de file staat onderweg naar huis.

Niets meer hoeven onthouden

Hoe zorg je nou dat je niets vergeet, maar ook niets hoeft te onthouden?
Zorg dat je overal waar je bent ‘losse eindjes’ opschrijft: 

• Koop een notitieblokje en een pen. En draag die altijd bij je. Als je iets bedenkt wat je moet doen, schrijf je dat meteen op.
• Of schrijf ‘losse eindjes’ in je mobiele telefoon. Een digitaal notitieblokje kan natuurlijk ook prima werken. De meeste telefoons hebben wel een takenlijst in het menu.
• Het is handig om altijd een kladblok en pen op je bureau te hebben liggen. Daarmee maak je het jezelf zo makkelijk mogelijk. Als je achter je bureau zit, werkt dat nog net wat sneller dan wanneer je eerst je notitieblokje uit je tas of jaszak moet vissen.
• Leg ook een kladblok en een pen naast je bed. Juist als je wilt slapen of als je ’s nachts wakker wordt kunnen je klusjes te binnen schieten. Zorg dat je die meteen opschrijft, dan is de kans een stuk groter dat je daarna snel inslaapt.
• Maak gebruik van XOIP als je in de auto zit. In de auto is het natuurlijk lastig om ‘losse eindjes’ op te schrijven. Bij XOIP kun je voicemails als geluidsbestand naar je e-mailadres laten sturen. Die kom je dan vanzelf tegen als je je mail verwerkt.
• Koop een duikersplankje voor onder de douche. Het kan natuurlijk zijn dat je juist onder de douche allerlei klusjes bedenkt. Met een duikersbordje is ook dat probleem opgelost. 

Let erop dat je je ‘losse eindjes’ dagelijks doorkijkt. Je hebt natuurlijk nog geen rust als je alleen maar alles opschrijft. Je zult je acties wel moeten bekijken. Je zou bijvoorbeeld een terugkerende reminder in je telefoon kunnen zetten om dat doen. Dan hoef je zelfs dat niet meer te onthouden.

Wil je niets meer vergeten? Schrijf dan nu een notitieblokje en een pen op je boodschappenlijstje of zoek in je mobiele telefoon naar de takenlijst.

Ik word vaak gevraagd hoe wij alles goed draaiende houden bij Gezinshuis.com. Nou, dat is geen moeilijke strategie, maar wel heel bewust omgaan met je eigen werkzaamheden. Lees verder

In 2007 is er door de initiatiefkracht van Gerard Besten, de Rudolphstichting en LSG een nieuw initiatief ontstaan in het landschap van de Jeugdzorg onder de naam Gezinshuis.com. Doel van het initiatief was het komen tot goede plekken voor kinderen en jongeren van wie het levensverhaal in de war is geraakt. Het initiatief heet Gezinshuis.com omdat er gezocht naar de kracht van het gewone leven in de setting van een gezin incombinatie met een heldere werkbare zakelijke basis. Tussen toen en nu zijn er 22 gezinshuizen ontstaan die die zowel midden in de jeugdzorg werkelijkheid staan maar ook een ondernemingskarakter hebben omdat de huisouders nergens in loondienst zijn maar werken binnen het kader van een franchiseformule van Gezinshuis.com.
Gezinshuis.com heeft een uitgebreide website waar onder andere de volgende tekst te vinden is:

‘Vandaag de dag kan een aanzienlijke groep kinderen en jongeren, om uiteenlopende redenen, niet thuis blijven wonen. Gezinshuis.com start en ondersteunt gezinshuizen die deze jongeren opvangen. In onze gezinshuizen wordt de professionaliteit en vakmanschap van gezinshuisouders gecombineerd met het vanzelfsprekende van een bestaand gezin. Jongeren die geen veilig thuis hebben, worden in die gezinnen opgevangen, soms voor kortere, soms voor langere tijd.
Het is onze overtuiging dat jongeren het best geholpen worden, als we ons richten op hun mogelijkheden en talenten. Én we vinden dat gezinsouders het best kunnen opvoeden als ze dicht bij zichzelf blijven. Om die reden werkt Gezinshuis.com met een franchiseformule; gezinshuizen in een ondernemende vorm. Dat levert voordelen op voor zowel de gezinshuisouders als de zorgaanbieders; daarover vindt u elders op deze website meer informatie.’
De krachten van Gezinshuis.com:
* we vitaliseren, in plaats van te problematiseren
* we geloven in de kracht van het gewone leven
* we werken met ondernemende gezinshuisouders
Ons doel: steeds meer goede plekken voor uithuisgeplaatste kinderen en jongeren!’

En dat is toch een prachtige missie!

Wie meer wil weten bezoekt de website of gaat naar de eerstvolgend informatieavond op 17 mei aanstaande.

Zomer 2008 raakte ik bij toeval verzeild in Boystown (Omaha/Nebraska/USA). Boystown is een al lang bestaand en groot initiatief voor kinderen en jongeren die hulp, zorg, onderwijs en veiligheid nodig hebben. In 1917 gestart als initiatief voor weesjongens door de Ierse katholieke pater ‘father Flanagan’ is Boystown op dit moment een kleine stad waar honderden jongens en meisjes, waarvan het levensverhaal van in de war is geraakt, een veilige plek hebben. Er zijn o.a 60 gezinshuizen, scholen (waaronder een gymnasium), een ziekenhuis, een museum, een kerk. Over de ontstaansgeschiedenis van Boystown zijn verschillend films gemaakt (zie plaatje). De Hollies (ooit een beroemde popgroep hebben er een nummer aan gewijd met de titel ‘He ain’t heavy, he’s my brother’. De tekst van het lied is een verwijzing naar de ‘corporate story’ van Boystown waarin een jongen zijn broer lange tijd op zijn schouders draagt (’The road is long….’).

Boystown heeft zijn bestaansrecht bewezen in een land dat meer heil ziet in particuliere en bedrijfsdonaties dan in een door-geregeld stelsel van indicaties en daaruit volgend recht en uiteraard verantwoording. Op de website is te zien dat Boystown vooral draait op een paar grote donoren en een heel groot aantal kleine donateurs.

Ik vermoed dat we tengevolge van de aankomende bezuinigingen op de overheidsfinanciën in Nederland en de verregaand verbureaucratiseerde jeugdzorg in Nederland toe zijn aan een nieuwe oriëntatie op de Jeugdzorg. Misschien kan Boystown daarbij een inspiratiebron zijn.

Hieronder een introductievideo over Boystown :