Rationele argumenten helpen dan niet. Je kunt fantastisch goede redenen bedenken om aan de slag te gaan: de begroting moet af, het is belangrijk, het bestuur wacht op je. En nog los daarvan; je hebt er last van dat het nog niet op papier staat. Het zorgt voor onrust en je voelt je schuldig. Het zou heerlijk zijn als het af was. Maar toch…

Echt beginnen is de eerste stap

Het zou vaak al een flinke stap vooruit zijn als je in elk geval maar vast begonnen bent. Dan kun je aan het eind van de dag in de spiegel kijken en tegen jezelf zeggen: ‘Ik heb eraan gewerkt!’.

Maar vluchten is best lekker

Maar het is zo easy om jezelf van je werk te houden. Twitteren, Hyves’n en Googlen bijvoorbeeld. Koffie halen. Elke tien minuten je e-mail checken. Uberenthousiast je collega’s helpen met iets waar zij tegenaan lopen. Nog maar eens koffie halen. En natuurlijk al die andere klusjes doen die al heel lang liggen, zoals het opruimen van je bureau of opschonen van je archief.

Grote en vage taken maken het ook nog eens moeilijk om te beginnen. Dingen die je moet doen vaag houden is op zich al een vorm van vluchtgedrag. Je hebt nog niet eens nagedacht over hoe je het aan gaat pakken. Logisch dat je niet begint met taken als ‘locatie Purmerend reorganiseren’, ‘nieuwe aanpak implementeren’ of ‘uitrollen projectplan opvolging’.

Tackle je weerstand

Hoe tackle je die weerstand? Ik heb aantal tips voor je op een rijtje gezet:

• Bekijk je uitstelgedrag eens positief. Okay, het is vervelend dat de belangrijkste taak op je lijst nog niet af is. Maar wees eerlijk: heb je op andere momenten wèl zin om de rapportages bij te werken of je archief op te ruimen? Nu heb je dat soort klusjes toch maar lekker wel weer gedaan!
• Formuleer je Gewenste Uitkomst. Vaak helpt het om te beseffen wat je uiteindelijk wilt bereiken met het project. ‘Een leuk personeelsfeest’, ‘Meer geld voor gezinshuizen’, ‘Tevreden medewerkers’. Zoek naar een Gewenste Uitkomst waar je gemotiveerd van raakt. Als je je einddoel helder voor ogen hebt, kom je sneller in actie.
• Of bedenk juist je Niet-Gewenste Uitkomst. Als het bedenken van je Gewenste Uitkomst niet helpt, probeer dan eens het tegenovergestelde. Wat gebeurt er als je de taak niet doet? Wat zijn de gevolgen? Wat zijn de gevolgen voor jou? Misschien geeft dat het nodige schrikeffect om aan de slag te gaan.
• Formuleer de Eerstvolgende Actie. Bedenk wat het eerste is dat je gaat doen als je begint. En maak dat zo concreet mogelijk: ‘kwartiertje brainstormen’, ‘Jacco mailen’, ‘voor- en nadelen op papier zetten’. Hoe kleiner die eerste actie, hoe groter de kans dat je het gaat doen.
• Neem om te beginnen 12 minuten om aan het beleidsplan, de website of het volgende hoofdstuk van je nieuwe boek te werken. Zet een kookwekker. Dan heb je in elk geval vast een begin gemaakt. 12 minuten is te overzien. Maar het kan je wel net even over de eerste hobbel heen helpen.
• Werk samen met iemand. Jij aan jouw klus, zij aan haar klus. Een afspraak maken met iemand kan een goeie stok achter de deur zijn. Spreek niet op je werkplek af, maar in een vergaderruimte of ergens buiten de deur. En neem alleen de spullen mee die je voor die ene taak nodig hebt. Zo help je elkaar om geconcentreerd door te werken.
• Neem een pauze als je niet verder komt. Maar dan wel een echte pauze. Dus niet je e-mail checken, maar even uit het raam staren, een ommetje lopen of een potje tafeltennissen. Ik merk zelf dat ik dan vaak opeens weer weet hoe ik verder moet.
• Zorg dat je je hersenen te slim af bent. Dit is een tip uit het boek ‘Do it tomorrow’ van Mark Forrester: als je echt ergens tegenop ziet kun je je hersenen om de tuin leiden door tegen jezelf te zeggen dat je het niet gaat doen. Je pakt alleen even het dossier uit de kast. Dikke kans dat je dan toch een begin gaat maken…

Ben jij nu voor iets aan het vluchten? Neem dan eens één minuut de tijd om voor die klus de Eerstvolgende praktische Actie te bedenken.

Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel.

Over de ambities van de site: ‘De Gezinswijzer bestaat uit digitale dossiers over uiteenlopende aspecten van ‘het gezinsleven’. De inhoud is gericht op beroepskrachten en beleidsmakers die voor gezinnen werken. De Gezinswijzer is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en attendeert beroepskrachten op interventies, instrumenten, richtlijnen en onderzoek. Momenteel bevat de Gezinswijzer zeven dossiers, bijvoorbeeld over de geboorte, langdurig zieke ouders en migrantengezinnen. Bezoekers van de Gezinswijzer kunnen in elk dossier reacties achterlaten. Op die manier wil het Nederlands Jeugdinstituut erachter komen aan welke kennis over gezinnen professionals nog meer behoefte hebben. Ook kunnen reacties gebruikt worden om de dossiers te verbeteren en uit te breiden. Eind 2011 zal de Gezinswijzer negentien dossiers bevatten.’

De site is op 4 juni gelanceerd door Sara Kroos en Nelleke Groenewegen. Op deze pagina van de site staat een video van de lancering (Petje-op/Petje-af- Quiz en ongein).

Zeker weten dat je alles bij je hebt

Als je snel en gesmeerd kunt inpakken scheelt dat een hoop energie. Het zou een stuk rustiger werken als je niet tijdens het inpakken nog moet bedenken wat je mee wilt nemen. Als je dat al gedaan hebt, is het alleen nog maar een kwestie van de spullen bij elkaar halen. En als je dan ook nog zeker weet dat je alles bij je hebt, kun je met een ontspannen gevoel vertrekken.

Niet handig

Veel mensen bedenken ieder jaar weer opnieuw wat ze mee moet nemen. Ze maken een lijstje van spullen, maar zodra alles is ingepakt gooien ze dat lijstje weer weg. Het volgende jaar beginnen ze weer van voren af aan. Zonde van de tijd!

Inpakken als een trein

Hoe zorg je dat je snel en relaxed kunt inpakken? Met een paklijst werkt dat een stuk makkelijker.

Maak een paklijst die je kunt bewaren en weer opnieuw kunt gebruiken. Je zou een boekje kunnen maken met dat soort lijstjes, maar digitaal werkt het nog makkelijker. Je kunt in Word of Excel prima lijsten maken. En zorg dan dat je er mooie afvinkrondjes voorzet, zodat je bij het inpakken zelf makkelijk kunt strepen. Ik heb zelf een aparte map ‘paklijsten’ op m’n computer voor de verschillende versies.

Gebruik een basispaklijst voor de vakantie (of het weekendje weg of zelfs voor een dagje uit). Zet op die lijst zoveel mogelijk spullen die je altijd meeneemt, zoals je tandenborstel, je knuffelbeest en je paspoort. Elke keer als je weer op vakantie gaat maak je een kopie van die paklijst en vul je ‘m aan met de speciale dingen die je alleen die ene keer mee neemt. Als je op wintersport gaat zet je bijvoorbeeld je ski’s en de sneeuwkettingen erbij.

Maak de paklijst ruim van tevoren compleet. Je hebt dan nog wat doorlooptijd om echt alles te bedenken wat je nodig hebt. En als je nog spullen op je paklijst hebt staan die je niet in huis hebt kun je ze nog kopen.

Google op internet naar spullen die je misschien nodig hebt, maar zelf even niet bedenkt. Er zijn heel wat paklijsten te vinden.

Kopieer eens een paklijst van internet en maak daar je eigen basispaklijst van.

Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel.

Samenvatting bevindingen:

Er bestaat Kamerbreed zorg over het functioneren van de jeugdzorg. Die vormde de basis voor het instellen van de parlementaire werkgroep Toekomstverkenning Jeugdzorg. De werkgroep heeft zich ingespannen om een analyse te maken van de oorzaken van de problemen in de jeugdzorg en te komen tot een gezamenlijke visie op verbeteringen in de jeugdzorg. De belangrijkste bevindingen zijn:

• De problemen in de jeugdzorg worden veroorzaakt door de steeds geringere acceptatie van risico’s en afwijkend gedrag door samenleving en ouders, door de hieruit voortvloeiende stijging van het beroep op jeugdzorg, door hardnekkige problematiek van multiprobleemgezinnen, door de verantwoordingsdruk en indekcultuur in de jeugdzorg en door de versnipperde financiering en organisatie van de jeugdzorg.
• Er moet één financieringsstroom komen voor het huidige preventieve beleid, de huidige vrijwillige provinciale jeugdzorg, de jeugd LVG en jeugd GGZ. De komende jaren moeten worden benut om de gescheiden geldstromen te bundelen. De werkgroep realiseert zich dat het bijeenbrengen van de financieringsstromen voor de verschillende sectoren geen sinecure zal zijn, maar acht dit desalniettemin van groot belang.
• De werkgroep heeft grote twijfels bij nut en noodzaak van indicatiestellingen. Er gaat te veel tijd, geld en energie naar het indicatieproces en te weinig naar werkelijke hulp. Daarnaast is de kwaliteit van de indicatiestelling weinig inzichtelijk en weinig betrouwbaar; een indicatie is een momentopname en kinderen ontwikkelen zich snel. Daarbij veroorzaken de indicatiestellingen dubbele wachttijden; eerst moet men wachten op de indicatie en daarna op de juiste hulp. De werkgroep is daarom van mening dat de indicatiestelling in het vrijwillige kader dient te worden afgeschaft.
• Gezinnen en de omgeving van kinderen moeten beter in staat worden gesteld zelf eventuele opvoed- en ontwikkelingsproblemen op te lossen door de beschikbaarheid in de buurt van laagdrempelige hulp en advies.
• Medewerkers in de jeugdzorg en andere professionals die met kinderen en gezinnen werken moeten veel meer het vertrouwen en de ruimte krijgen om daadwerkelijk hulp te verlenen en waar enigszins mogelijk worden gevrijwaard van administratief werk, zoals indicaties.
• Ook lichtere vormen van jeugdhulpverlening, inclusief jeugd LVG en jeugd GGZ, moeten in de buurt en geïntegreerd aangeboden kunnen worden.
• Het ligt voor de hand om – mede gelet op de samenhang met andere voorzieningen – preventie en vrijwillige hulpverlening te doen organiseren door (samenwerkende) gemeenten.
• Teneinde een onontbeerlijke vertrouwensband op te kunnen bouwen tussen hulpverlener en gezin is de verantwoordelijkheid van één en dezelfde hulpverlener voor het gezin het belangrijkste uitgangspunt, ook voor het inschakelen van andere specialisten. Er dient met name aandacht te zijn voor continuïteit qua aanwezigheid van hulpverleners in een gezin (niet elke week een ander en steeds dossiers overdragen).
• De werkgroep vindt dat in bestuurlijke zin het gedwongen kader moet worden gescheiden van het vrijwillige kader. Verplichte vormen van jeugdzorg dienen altijd plaats te vinden binnen heldere wettelijke kaders waar de rijksoverheid verantwoordelijkheid voor draagt. Verplichte vormen van jeugdzorg kunnen nooit worden opgelegd zonder tussenkomst van een onafhankelijke rechter. De uitvoering kan lokaal of regionaal plaatsvinden, onder verantwoordelijkheid van de rijksoverheid of (een samenwerkingsverband van) lokale overheden; een definitieve beslissing hierover kan later worden genomen.
• In de ‘transitiefase’ (als de vrijwillige jeugdzorg naar gemeenten gaat) dient alles in het werk te worden gesteld om de professionals te behouden voor de jeugdzorg.
• Ondanks dat er op het gebied van professionaliteit en deskundigheid al verschillende acties in gang zijn gezet, is de werkgroep van mening dat er meer nodig is om professionals te behouden en toe te rusten voor hun veeleisende en diverse taak. Veel meer dan tot nu toe zal gewerkt moeten worden met evidence-based methodieken en met plannen van aanpak met daarin de beoogde doelstellingen en resultaten van de interventies.
• Voor alle professionals die met kinderen en gezinnen werken geldt dat in de opleidingen meer aandacht moet worden besteed aan het herkennen van kindermishandeling, omdat de deskundigheid op dit gebied thans te kort schiet dan wel ontbreekt.
• De werkgroep pleit ervoor dat veel tijd die medewerkers nu besteden aan bureaucratische handelingen, wordt besteed aan effectieve tijd in het (pleeg)gezin. Er moet daarom worden overgegaan op een minimum van verantwoording en een maximum in vertrouwen in de professionaliteit van de hulpverlener.
• De rol van de scholen als vindplaats van jongeren met problemen verdient een meer prominente plaats.
• Er dient veel meer aandacht te komen in de opleiding van huisartsen, leerkrachten en andere professionals die met kinderen en gezinnen werken voor het onderkennen van opvoedings- en ontwikkelingsrisico’s en voor succesvolle, bewezen methodieken.
• Effectiviteit van de jeugdzorg moet worden verbeterd. Omdat er steeds meer bewijs komt voor de effectiviteit en kosteneffectiviteit van preventieve acties en vroegtijdige interventies, loont het volgens de werkgroep om hier fors op in te zetten.

En wat vindt u hier van?

Hard gewerkt

Als je aan het eind van de dag ziet wat je allemaal gedaan hebt geeft dat in ieder geval nog voldoening. De boodschappen zijn in huis, je hebt goede afspraken kunnen maken met je team, het rapport is de deur uit. Hard gewerkt, maar het was de moeite waard.

Je kunt het niet meer bijbenen

Als je heel veel doet in weinig tijd, kan het voelen alsof er helemaal níets uit je vingers is gekomen. Je hebt zoveel gedaan dat je het je niet meer bij kon benen. En dan blijf je na een dag hard werken met een ontevreden gevoel zitten.

Vier een feestje over wat je afgerond hebt

Hoe haal je meer voldoening uit je werk? Een TADAAA lijst kan helpen. Op een TADAAA lijst zet je alle taken die je gedaan hebt. Elke keer als je een klusje af hebt zet je die op de lijst erbij. Als je aan het eind van de dag die lijst bekijkt heb een stuk meer voldoening van je werk.

Hoe maak je een TADAAA lijst? Het maakt eigenlijk niet uit hoe je TADAAA lijst eruit ziet:

• Pak een vel papier en schrijf in de loop van de dag alles op wat je doet.
• Als je met Outlook werkt kun je een extra takenlijst aanmaken. Als je een taak af hebt verplaats je die naar die lijst. Zo maak je een extra takenlijst in Outlook:
  • Toets Ctrl + Shift + E.
  • Toets de naam van de lijst in.
  • Kies bij ‘Map bevat’ niet voor ‘e-mail en postitems’, maar voor ‘taakitems’.
  • Selecteer in het onderste scherm de mailbox met je naam.
  • Druk op OK.
• Spreek voor elke actie die je afrondt een berichtje in op je voicerecorder, of je Palm, of je mobiele telefoon. Dat is minder handig om in één keer te kunnen overzien, maar als je geen zin hebt om te schrijven doe je in ieder geval iets.
• Gebruik deze online TADAAA lijst.
• Of wees creatief en verzin nog iets anders…

Vier af en toe een feestje over iets wat je hebt afgerond. Sta even stil bij wat je doet en wat je hebt gedaan. Het heet niet voor niets een TADAAAA lijst! Denk er trompetten bij, vioolmuziek. Applaus.

Wil je meer voldoening van je werk? Pak dan pen en papier en schrijf alles op wat je doet.

(Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel.)

De beste start is te beginnen met een ontbijt op bed! Niet zomaar natuurlijk maar echt in kinderstijl en een beetje stabiel zodat het niet een al te groot rommeltje wordt.

Vervolgens gaan we brainstormen en ideeën vangen. Dat doen we op kleine witte kaartjes en het liefst met tekeningetjes. Daarna gaan we bij ieder idee proberen te fantaseren wat we allemaal mee zouden kunnen maken (’hoe succes eruit ziet’). Daarna gaan we een volgorde-der-dingen verzinnen en bepalen wat we als eerste zullen moeten doen. Hoe verder we hierin komen hoe meer zin we al krijgen om op pad te gaan.Dan snel zorgen dat iedereen in de kleren komt en alles mee gaat wat mee moet. En off-we-go!

De rol van de begeleider zal uit niet veel meer bestaan als het stellen van vragen, enthousiast zijn en uiteraard de vervoerder zijn.

De goede verstaander ziet in deze volgorde van stapjes het GTD-principe maar dan vertaald naar kinderen. En ook dat gaat geheel natuurlijk en vanzelf.

Eindelijk weer eens echt ontspannen

Hoe zou het voelen als je nooit meer wat vergeet? Als je alles wat je belooft echt doet en ook nog eens op tijd. Dan kun je ’s avonds pas echt ontspannen als je op de bank ploft; een boek lezen, met je kinderen knuffelen of een filmpje kijken. Zonder dat je je onrustig voelt.

Met onthouden red je het vaak niet meer

Als je druk bent, is simpelweg ‘onthouden’ niet genoeg. Drie dingen op een dag kan je brein nog wel aan. Maar als je acht of vijftien dingen moet onthouden is dat voor de meeste mensen teveel. Dan glippen er dingen tussendoor. Of je bedenkt ze wel, maar net op het verkeerde moment; als je in de file staat onderweg naar huis.

Niets meer hoeven onthouden

Hoe zorg je nou dat je niets vergeet, maar ook niets hoeft te onthouden?
Zorg dat je overal waar je bent ‘losse eindjes’ opschrijft: 

• Koop een notitieblokje en een pen. En draag die altijd bij je. Als je iets bedenkt wat je moet doen, schrijf je dat meteen op.
• Of schrijf ‘losse eindjes’ in je mobiele telefoon. Een digitaal notitieblokje kan natuurlijk ook prima werken. De meeste telefoons hebben wel een takenlijst in het menu.
• Het is handig om altijd een kladblok en pen op je bureau te hebben liggen. Daarmee maak je het jezelf zo makkelijk mogelijk. Als je achter je bureau zit, werkt dat nog net wat sneller dan wanneer je eerst je notitieblokje uit je tas of jaszak moet vissen.
• Leg ook een kladblok en een pen naast je bed. Juist als je wilt slapen of als je ’s nachts wakker wordt kunnen je klusjes te binnen schieten. Zorg dat je die meteen opschrijft, dan is de kans een stuk groter dat je daarna snel inslaapt.
• Maak gebruik van XOIP als je in de auto zit. In de auto is het natuurlijk lastig om ‘losse eindjes’ op te schrijven. Bij XOIP kun je voicemails als geluidsbestand naar je e-mailadres laten sturen. Die kom je dan vanzelf tegen als je je mail verwerkt.
• Koop een duikersplankje voor onder de douche. Het kan natuurlijk zijn dat je juist onder de douche allerlei klusjes bedenkt. Met een duikersbordje is ook dat probleem opgelost. 

Let erop dat je je ‘losse eindjes’ dagelijks doorkijkt. Je hebt natuurlijk nog geen rust als je alleen maar alles opschrijft. Je zult je acties wel moeten bekijken. Je zou bijvoorbeeld een terugkerende reminder in je telefoon kunnen zetten om dat doen. Dan hoef je zelfs dat niet meer te onthouden.

Wil je niets meer vergeten? Schrijf dan nu een notitieblokje en een pen op je boodschappenlijstje of zoek in je mobiele telefoon naar de takenlijst.

Als crisispleegvader heb ik niet dagelijks te maken met alle administratieve procedures binnen jeugd- en pleegzorg, maar ik heb de afgelopen jaren heel wat moeten wachten. En van veel plaatsers gehoord over hoe lang zij moeten wachten op van alles en nog wat.

Er moet een kopie komen van de rechtbank en die komt maar niet. De provincie moet laten weten of er een plekje is voor een pleegkind, maar het blijft stil. Enzovoort…

Bij al dat wachten is het ontzettend handig om een Wachten Op-lijst te hebben.

Zonder zo’n lijst blijf je namelijk in je hoofd bijhouden waar je allemaal nog op wacht. En dat is jammer, want met een helder en leeg hoofd werkt het een stuk lekkerder. Een Wachten Op-lijst helpt je om minder vaak voor verrassingen te komen staan en om beter in de gaten te houden hoe vlot een overdracht loopt. Dat zijn toch een hoop concrete voordelen, voor een verder vrij simpel lijstje.

Wat zet je erop?

Op je Wachten Op-lijst zet je schrijf je alles, waar je om de één of andere reden op moet wachten, voordat je er zelf weer wat aan kunt doen. En denk dan niet alleen aan werk-dingen, maar ook aan privé!

Of je nou iets hebt gevraagd aan je baas, een collega, de rechtbank, de politie of iemand van de Raad maakt bij de Wachten Op-lijst niet uit. Wat dat betreft moet je ‘delegeren’ breed zien. Delegeren kan verticaal naar beneden, verticaal omhoog, horizontaal, eigenlijk alle kanten van het assenstelsel.

Ook iets op je Wachten Op-lijst zetten is al een besluit. Het zijn allemaal dingen die voor jou nu even géén taak meer zijn. Door iets op je Wachten Op-lijst te zetten, neem je in feite het besluit dat jij er nu even niet mee verder kunt. En dat kan al flink opruimen in je hoofd.

Een paar voorbeelden:

• Bestellingen die nog geleverd moeten worden
• Klussen die je hebt gedelegeerd of uitbesteed en waar je op wacht
• Vragen die je aan iemand hebt gesteld, waarbij je nog op antwoord wacht
• Een nieuw abonnement – komt het magazine ook werkelijk binnen?
• Iemand die zegt: ‘Daar bel ik je nog een keer over’, waarbij je dat belangrijk genoeg vindt om op te schrijven
• Verstuurde voorstellen, waar je nog een reactie op verwacht
• Overeenkomsten die je hebt verstuurd, die nog moeten worden getekend en geretourneerd
• Spullen die je hebt uitgeleend (dat kan ook nog anders)

Maar dan mis ik al m’n deadlines!

Je eigen deadlines komen óók in je agenda te staan. In je agenda staan alleen dingen die datum- of tijdgebonden zijn. Deadlines horen daarbij. Het kan dus best zijn dat je voor één pleegkind een paar items op Wachten Op hebt staan, een paar items op je lijst met Eerstvolgende Acties (taken) en daarnaast nog een notitie in je agenda wanneer de deadline nadert.

Managers en spin-in-het-web-werkers moeten hun lijst waarschijnlijk vaker bekijken. Standaard noem ik ‘eens per week’, omdat dat voor de meeste mensen prima werkt. Maar hoe meer je feitelijke werk bestaat uit het delegeren en aansturen van anderen, hoe groter de kans dat je Wachten Op-lijst één van jouw belangrijkste lijsten wordt. En dan moet je ‘m misschien wel een paar keer per dag bekijken om kort op de bal te kunnen spelen.

Hoe doe je dit simpel?

Als het snel werkt, is het goed. Mijn Wachten Op-lijst is een aparte taakmap in Outlook. Maar je kunt ook prima een Word document, een Excel spreadsheet of zelfs een fysiek bakje gebruiken waar je losse blaadjes in mikt. Als het maar snel genoeg is, anders doe je het niet consequent en is je hoofd nog steeds niet leeg.

Ik redigeer de omschrijving van de items op m’n Wachten Op lijst niet als ik ze erop zet. Bij de lijst met Eerstvolgende Acties is het belangrijk dat je precies goed omschrijft wat je Gewenste Uitkomst en je Eerstvolgende Actie is, maar de Wachten Op lijst kijken je over het algemeen maar één keer week door, dus dan is dat niet nodig. Het scheelt wel tijd, niet redigeren dus.

Het is helemaal mooi als je in je e-mail programma kunt instellen dat voor elk mailtje waar je op wacht, automatisch een kopietje op je Wachten Op Lijst wordt gezet. Dat doe ik met de [w]. Lees hier hoe dat werkt in Outlook.

Ik gebruik zelf Fingertips om snel dingen op m’n lijst te zetten. Zo kost het me per item maar 5 tot 10 seconden.

Wat doe je er verder mee?

Tijdens je Wekelijkse Onderhoud (eens per week) loop je even door de Wachten Op lijst, om ‘m op te schonen.

• Items die compleet zijn, kunnen verwijderd worden. Ik doe dat echt alleen tijdens m’n Wekelijkse Onderhoud. Als er een bestelling binnenkomt, ga ik dat item niet opzoeken op m’n Wachten Op lijst om ‘m eraf te halen. Veel te veel werk! En zo onnodig ook. De vrijdag erna weet ik nog best, dat die bestelling is binnengekomen. Dan streep ik ‘m dan wel af.
• Items die ondertussen zo lang over datum zijn dat je er actie op wilt ondernemen, zet je op je Eerstvolgende Acties lijst om erachteraan te bellen of te mailen.

Als je dit systeem 100 procent betrouwbaar hebt draaien, kun je delegeren dat het een lieve lust is. Niets gaat langs je heen en je wordt akelig nauwkeurig in het mensen houden aan gemaakte afspraken. Of dat alleen maar een voordeel is moet je zelf maar bepalen…

(Dit artikel is gebaseerd op dit meereffect artikel, wat ik al eerder publiceerde. En het concept van een Wachten Op Lijst heb ik geleerd van David Allen, die het briljante Getting Things Done systeem heeft ontworpen.)